κάθε λιμάνι, και καημός.

Κάθε προβλήτα(Σ), και πίκρα:
Συναντήθηκαν σε μία λέξη δύο μεγάλοι (εδώ ξεροβήχουμε: γκούχου-γκούχου) 'Ελληνες πολιτικοί, η Λούκα Κατσέλη (ladies first) και ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος. Επιμένουν. Ακάθεκτοι. Να αρσενικοποιούν τΗν προβλήτα. Από το έρκος τής οδοντοστοιχίας τους, ξεπετΧιέται αβέρτα στα κανάλια Ο προβλήτας. Αυτό θα πει λαο-πρόβλητος πολιτικός! Αν μη τι άλλο...

Πάμε στοίχημα ότι η πρώτη που θα πάρει πόδι από τα υπουργικά γραφεία θα είναι η Λούκα; Δεν το έχει. Δεν μπορεί. Δεν κάνει.

ΓΣ

απoκεί και πέρα

Ονειρεύτηκα. Ότι οι πολιτικοί μας (πάσης αποχρώσεως) δεν έλεγαν κάθε λίγο και λιγάκι αποκεί και πέρα. Και μετά ξύπνησααα...

ΓΣ

φρασεολογία

Ο Πρόεδρος που ξέρει να μιλά (χα!), όλο και πΧιο συχνά καταφεύγει στα αγαπημένα του κλισέδΓια:
1) (η) πραγματικότητα είναι...
2) (και θέλετε) να σας πω και κάτι άλλο...;
Πρόεδρε, σε ευχαριστούμε που χώνεσαι βαθΧιά στον κατάλογο των ανθρώπων που μας δΓιασκεδάζουν με τις επαναλήψεις στον λόγο τους. Θα μας λείψεις, αν απέλθεις. Εσύ κι ο λόγος σου.

update:

Πριν καν στεγνώσει το μελάνι τής ποστΧιάς ετούτης, η Προεδράρα ξεπέρασε εαυτόν (και αλλήλους), και ρητορεύοντας μπροστά σε πολίτες, αμόλησε τον θανατηφόρο συνδΓυαζμόου-όου-όου:
...και να σας πω και κάτι άλλο, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα;
Ο Πρόεδρος είναι θέατρο. ΠΧιο δίπλα από το θέατρο, παραμονεύει το τσίρκο.

Χάρη στον Νάσο (βλέπε κομεντΧιές), μπορούμε να χαρούμε μια συρραφή από τις πραγματικότητες και τις αλήθειες. Τις προεδρικές.

jogging is politics --is it?

To τρέξιμο είναι ύψιστη πολιτική πράξη. Μπορώ να θεωρητικολογήσω επί αυτού, αλλά δεν με ενδΓιαφέρει. ΠΧιο πολύ με ενδΓιαφέρει να ακούσω τη γνώμη των άλλων για αυτό: Συμφωνούμε; ΔΓιαφωνούμε; Αν ναι, γιατί; Αν όχι, γιατί; Τέλος πάντων, ανεξάρτητα από το αν το τρέξιμο είναι ή δεν είναι πολιτική πράξη, οι μπάτσοι καραδοκούν. Ο αρχιπαρακολουθητής Αντρέ Παλτό με τσάκωσε να τρέχω (χαλαράαα...) στην παραλία την Πέμπτη24Σεπτ09. Μου έστειλε και τα πειστήρΓια. Με άφησε και να τα κοινοποιήσω εδώ. Τα κοινοποιώ, γιατί δεν υπάρχουν πΧιο αυθόρμητες πόζες από τις πόζες που παίρνεις, όταν δεν ξέρεις ότι σε φωτογραφίζουν.

το μεγάλο ΓΙΑΤΙ

Στο μαρτύρΓιο των ερωτήσεων είναι μαθημένοι να υποβάλλονται οι πολιτικοί ανά τον κόζμο –-ιδίως στις προ των εκλογών περιόδους. Όμως… το κρίσιμο ερώτημα… το πρωταρχικό αίνιγμα που καλούνται να δΓιαλευκάνουν οι πολιτικοί, είναι ένα μεγάλο γιατί. Το γιατί, που κινεί τα νήματα. Ένα γιατί, όχι πολιτικής, αλλά ψυχαναναλυτικής φύσεως. Γιατί γίνονται οι πολιτικοί πολιτικοί; Τι τους οδηγεί στην πολιτική; ΠΧοια εσωτερική ανάγκη τους θεραπεύει, πΧοια πτυχή τού εγώ τους καλύπτει η άσκηση της πολιτικής; Ένας πολιτικός γίνεται πολιτικός, για να βγάλει φράγκα; Για να πουλήσει μόστρα; Για να γίνει δΓιάσημος; Για να τον βρίζουν οι μισοί, και να τον χειροκροτούν οι υπόλοιποι; Για να καρπωθεί, θετική κι αρνητική, δημοσΧιότητα; Για να νιώσει μεγάλος; Για να καταλάβει αξιώματα; Για να κυνηγήσει την πουτάνα και πλανεύτρα την εξουσία; Όχι, ένας πολιτικός γίνεται πολιτικός, με μοναδική επιδίωξη να προσφέρει στον τόπο. Εντάξει, γελάσαμε και σήμερα. ΠΧοιο είναι το επόμενο ανέκδοτο;

Γιάννης Σημαντήρας

εν τω πολλώ (λόγω) το ευ;

(Μεγαλο)ΔημοσΧιογράφοι. Επηρμένοι πολυλογάδες. Φαφλατάδες-παρλαπίπες. Γιατί δεν τους φτάνουν 30 δευτερόλεπτα να αναπτύξουν τις σπουδαιοφανείς ερωτήσεις-δΓιατυπώσεις τους (τις απροβάριστες εντελώς!), με τα κουτσοελληνικά τους, στα ντιμπέητ;

Τρέντη δημοσΧιογράφοι: ΑνούσΧια όντα. Με μανία (πραγματικά; ναι, πραγματικά!) να βρίσκονται συνεχώς και μόνο αυτοί στο επίκεντρο της προσοχής. Που παρουσΧιάζουν μικρότερο ενδΓιαφέρον κι από τους πολιτικούς...

ΓΣ

outfit

Μιχάλης Τρεμόπουλος. Δεν έχει άλλη αλλαξΧιά εκτός από τρία γιλέκα και τρία πουκάμισα. Α, ρε, φτωχολογιά καταραμένη...

ΓΣ